Frankrijk, Champagne

Oorspronkelijk was de Champagnestreek een gebied van rode wijn. Deze wijn werd in het najaar gemaakt en bleef in de winter liggen, zodat de kou de gisting vanzelf zou stoppen. In het voorjaar zorgde de stijging van de temperatuur ervoor dat de rode wijn ging nagisten, met een lichte tinteling in de wijn als gevolg. Die jonge, tintelende wijnen waren halverwege de 17e eeuw in Engeland een groot succes. Later die eeuw vonden wijnmakers onder leiding van de monnik Dom Pérignon een manier om de tweede gisting te verfijnen en controleren. Dit is het begin van de champagne zoals wij die nu kennen.

De Champagnestreek is het noordelijkst gelegen wijngebied van Frankrijk. Het centrum van de champagnewijnbouw ligt in het gedeelte ten zuiden van de stad Reims. Wijnbouw is in deze streek mogelijk door de milde luchtstroom die vanuit zee naar het oosten wordt aangevoerd. Ook de krijtbodem van soms wel honderden meters dik draagt zijn steentje bij door de overdag opgeslagen warmte in koele nachten aan de druivenstokken af te geven. De lage gemiddelde jaartemperatuur van 10,5 graden en de lange, trage rijping van de druiven zorgen voor een hoge zuurgraad. Deze hoge zuurgraad is essentieel in het langzame rijpingsproces van de wijn.

De wijngaarden in de Champagnestreek zijn verspreid over 312 dorpen en de opbrengst bedraagt 2,5% van de totale Franse wijnproductie. In totaal hebben de wijngaarden een oppervlakte van 27.000 ha verdeeld over 19.000 perceeleigenaren. Veel wijnbouwers verkopen hun oogst aan de grote champagnehuizen die over te weinig eigen wijngaarden beschikken.

Champagne is altijd een melange van twee of drie druivenrassen (de blauwe druiven pinot noir en pinot meunier, en de witte druif chardonnay). Daarnaast is champagne meestal een melange van wijnen uit verschillende oogstjaren. Zo kan de kwaliteit jaar in, jaar uit constant gehouden worden. Alleen in de beste jaren wordt er wijn van één oogstjaar gemaakt.